لـــــ ــذتِ عشــــــ ــق

ای یاد دوردستـــــــ....

«ای یاد دوردست که دل می‌بری هنوز

چون آتش نهفته به خاکستری هنوز

هرچند خط کشیده بر آیینه‌ات زمان

در چشمم از تمامی خوبان سری هنوز

سودای دلنشین نخستین و آخرین!

عمرم گذشته است و توام در سری هنوز…»

ای چلچراغ کهنه که ز آنسوی سالها

از هر چراغ تازه فروزان تری هنوز

بالین و بسترم همه از گل بیا کنی

شب بر حریم خوابم اگر بگذری هنوز

ای نازنین درخت نخستین گناه من

از میوه های وسوسه بار آوری هنوز

آن سیب های راه به پرهیز بسته را

در سایه سار زلف تو می پروری هنوز

وآن سفره ی شبانه ی نان و شراب را

بر میزهای خواب تو می گستری هنوز

با جرعه ای ز بوی تو از خویش می روم

آه ای شراب کهنه که در ساغری هنوز...

"حســـ ــین منزوی"

+ نوشته شده در سه شنبه بیستم تیر 1391ساعت 14:38 توسط فرزانه |

لحظه ی، آخر درنگی، بيش از اينها، صبر كن
من به تو دل داده ام، تا جان ندادم، صبر كن

لحظه ای با من بمان اين عشق را انديشه كن
درد جان با رفتنت درمان ندارد، صبر كن

مي به جامم ريختي، مستم ز بوي موی تو
ديده ام با تو ببيند زندگاني، صبر كن

ديگر اينجا رازقی ها بوي نفرت ميدهند
گر بخواهی بوی عشق اينجا شنيدن، صبر كن

دل حديث توبه ي عشق تو را خواند ولي
دم به دم طالب تر از ماهي شود جان، صبر كن

غم ز هجرت ديده گريان تن بلاجان كرده است
گر نخواهي غم زدودن لحظه ای كم صبر كن

من نگويم تا ابد ماندن به پيش من وليك
غم فزونی مي كند گويد همينك صبر كن

عشق را درمان نباشد، جز وصال روي تو
تا در آتش سوختن را بر نكردی، صبر كن

اين شكستن را ز من بين و دمي آهسته تر
می روی روزی وليكن، اينك اينجا صبر كن...

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم خرداد 1391ساعت 19:14 توسط فرزانه |

گمشــــده

سالها رفتــــــ و هنوز

یکــــ نفر نیستـــــ بپرسد از من

که تو از پنجره ی عشق چـــ ه ها می خواهی؟

صبح تا نیمه ی شبـــ ــ منتظری

همه جا می نگری

گاه با ماه سخن می گویی

گاه با رهگذران،خبر گمشده ای می جویی

راستی گمشده اتـــــــ ــ کیست؟

کجاستــــ ــــ؟

صدفی در دریا استـــــ؟

نوری از روزنه فرداهاستـــــــ

یا خدایی است که از روز ازل ناپیداستــــــــ...؟

"مریم کیانی"

+ نوشته شده در جمعه بیست و نهم اردیبهشت 1391ساعت 14:22 توسط فرزانه |

کجا بدون تو

کجا بدون تو حال من آفتاب شود

یخ بزرگ جدایی چگونه آب شود

دمی که با دم گرم تو لب به لب نشود

بگو چگونه برون سینه از عذاب شود

به جز به سوی تو هر سو که می روم رویا !

زمین به زیر قدم هایم اضطراب شود

تمام عشق تویی و تو بوده ای چیزی

نمانده است که در جایت انتخاب شود